Czuang- Tsy

Czuang-Tsy łowił ryby w rzece. Król Cz’u wysłał do niego dwóch dostojników, żeby stawili się przed nim z takimi słowami: :Król pragnie cie obdarować trudem rządzenia państwem”. Czuang- Tsy nie wypuszczając wędki z dłoni, odpowiedział:
- Słyszałem , ze macie w Cz’u cudownego żółwia, który nie żyje już od trzech tysięcy lat. Król trzyma go obwiniętego w jedwabie w głównej sali świątyni przodków. Jak sadzicie: czy ten żółw wolałby być nieżywy i aby pozostałe po ni kości były czczone, czy tez żyć i włóczyć swój ogon z błocie?
Dostojnicy powiedzieli:
- Wolałby żyć i włóczyć swój ogon w błocie.
Na to Czuang- Tsy odpowiedział:
- Idźcie sobie. I ja tez będę nurzał swój ogon w błocie .

Tung Kuo-tsy zapytał Czuang-tsy: – Gdzie znajduje się to, co nazywamy tao? – Nie ma miejsca, gdzie by go nie było. Tung Kuo-tsy dalej pytał: – Lepiej będzie, jeżeli mi to określisz dokładniej. Czuang-tsy na to: – W tej mrówce. – A gdzieś niżej? – W źdźble trawy. – A jeszcze niżej? – W tej cegle – A najniżej? – w tym kale i moczu.

Chinese music – traditional pipa solo by Liu Fang 劉芳琵琶

Mewy nie dlatego są białe, że codziennie się kąpią. Wrony nie są czarne, bo moczą się w tuszu. Nic co stworzyła natura nie jest ani dobre ani złe. Białe nie jest lepsze od czarnego. Pewien człowiek urodził się z sześcioma palcami u rąk. Nie było to nienaturalne, nie było to złe, ani dobre. Inny człowiek, który urodził się z pięcioma palcami, chciał mieć ich sześć. To było głupie.

Pewnego razu Czuang Czu śnił, że jest motylem, beztroskim motylem latającym pod niebem, radośnie trzepocząc skrzydłami. Pochłonięty figlowaniem z chmurami upojony lekkością motyla zapomniał, że jest Czu. Gdy się obudził, znów był prawdziwym Czu. I teraz nie wiadomo, czy to motyl był snem Czu, czy to Chu był snem motyla. A przecież Czu i motyl z pewnością różnią się od siebie. I to właśnie nazywa się przemianą istoty.

Taoizm…

Taoizm…
Lao-Tsy /Laozi/ urodzić się miał około 600 roku przed narodzeniem Chrystusa – czy żył na pewno nie wiadomo, legenda głosi że… Zacytuje tu co o Laozi /Stary mistrz/ pisał Czuang-tsy: „Wszyscy ludzie biorą to, co pełne, on sam jeden wybrał to, co puste. Nie gromadził i dlatego miał nadmiar i to jakże wspaniały nadmiar! Postępowanie jego było pełne godności, lecz bez wysiłku. Nie uprawiał działania i śmiał się z przemyślnej zapobiegliwości. Wszyscy ludzie szukają szczęścia, on jeden osiągnął całkowitość swej natury przez uleganie przyrodzonemu biegowi rzeczy. Głębię uważał za podstawę, a umiarkowanie za regułę. Mówił: to co twarde będzie rozkruszone, a to, co ostre, stępione. Był zawsze łagodny i wyrozumiały dla wszystkich i nigdy nie był napastliwy w stosunku do innych”
Legenda głosi również, że to on zawędrował do Indii , gdzie uczył Siddharthę Gautamę, który w wyniku tych nauk doznał objawienia i stał się Buddą.

Zatem istotą taoizmu jest budowanie takiej harmonii ze światem, która przejawia się w “wuwei” – działaniu bez przeciwdziałania, bez wysiłku – tylko niezbędnymi środkami; oraz widzenie świata jako yin i yang – zbioru przeciwieństw /noc-dzień, niebo-ziemia, kobieta-mężczyzna, uległość-aktywność/.

Dobry czy aktywny

“Pewnego razu Czuang Czu śnił, że jest motylem, beztroskim motylem latającym pod niebem, radośnie trzepocząc skrzydłami. Pochłonięty figlowaniem z chmurami upojony lekkością motyla zapomniał, że jest Czu. Gdy się obudził, znów był prawdziwym Czu. I teraz nie wiadomo, czy to motyl był snem Czu, czy to Chu był snem motyla. A przecież Czu i motyl z pewnością różnią się od siebie. I to właśnie nazywa się przemianą istoty.”
Czuang Tsy “Prawdziwa księga południowego kwiatu”

Czy zgodzisz się z tezą:
Człowiek zachodu sytuuje się w kulturze “dobra i zła” której bazą są znaczenia moralne, natomiast człowiek wschodu tworzy i odnajduje się w kulturze “aktywnego i biernego” nie mającej żadnego zabarwienia moralnego? Istota kultury zachodu jest “grzech pierworodny” zaś wschodu owo stałozmienne “tao” i rozwój duchowy nie związany z hamulcami wynikającymi z konieczności wyboru pomiędzy ciekawością a zakazem zerwania owocu z drzewa “poznania”.

Obejrzyjmy religię…

Zachód -

- oparty na monoteistycznych religiach judeochrześcijańskich a to z semickich przekazów o patriarsze Abrahamie zwanych religiami abrahamicznymi. Warto zauważyć, że największymi religiami abrahamicznymi są chrześcijaństwo, judaizm i islam. Na zachodzie Bóg jest oddzielony od świata, jest transcendentny, niektórzy neguja istnienie Boga /ateizm/, lub jak agnostycy uważają ze w tej materii wiele sie powiedzić nie da.

Wschód -

- tu wielu bogów… Politeizm /hinduizm/ lub w ogóle brak potrzeby Boga /taoizm/. Lecz gdy sa.. to sa bliscy człowiekowi – czują! /buddyzm, hinduizm/ a nadto.. podobnie jak człowiek mogą w przyszłych wcieleniach stac się kims innym. Człowiek może stać się bogiem, bóg zwierzęciem.

Myśl…

Zachód -

- siedzimy w myśleniu arystotelesowskim!!! Klasyfikujemy, pogardzamy emocjami na rzecz logiki racjonalizmu… I wszystko wartościujemy, a co z tego wynika, opisze poniżej..

Wschód -

- Tu całość jest całością a nie suma składników. Myśl wschodu jest holistyczna i intuicyjna. Emocje zrównuje z myślą, a wartosciowanie i klasyfikacja jest uważne za szkodliwe. Niewątpliwie rozwój “ducha” jest tu znacznie większy niż na zachodzie.

Człowiek – reszta świata…

Zachód -

- Człowiek ponad reszta świata – starotestamentowy nakaz objęcia przez człowieka władztwa nad resztą “Stworzenia” tym samym przyroda staje się “zasobem naturalnym” – niejako człowieczą własnością.

Wschód -

- Człowiek jest częścią holistycznego świata. A relacje z resztą “Stworzenia” zasadza się na przekonaniu ze istoty te czują zatem nie panowanie lecz współczucie.

Reasumujmy…

Zachód -

- Nie zawsze dla filozofa konieczna była zgodność jego teorii z rzeczywistością, czy ich przydatność w życiu. Niewątpliwie istotna jest moralność – zbiór zakazów i norm mających spowodować “odpowiedzialne zachowanie się”.

Wschód -

- Filozofia jest “sposobem na życie”; religia – przewodnikiem pozwalającym osiągnąć praktyczny stan “oświecenia”. Jest przeniknięta “karmą” – wpływem każdego naszego uczynku na dalsze życie. Nakazy i zakazy dotyczą człowieka “oświeconego”, a taki człowiek nie ma pokusy by je łamać, jest zatem człowiekiem wolnym. Wszelakie zbiory nakazów są tylko po to by nie zaszkodzić samemu sobie.