“święty hufiec”, stworzony w 371 r. p.n.e. z 300 Tebańczyków do walki ze Spartą. Bardzo mało osób wie, iż tebański “święty hufiec”, ta elitarna jednostka starożytnej armii greckiej, uformowana była z homoseksualistów i zwana była też “batalionem kochanków”. Ideą takiej formacji wojskowej było założenie, iż dobrze jest “postawić miłośnika obok oblubieńca”, gdyż w razie niebezpieczeństwa najbardziej myśli się o osobie ukochanej, a ponadto miłośnik chcąc odznaczyć się w oczach oblubieńca , będzie bardziej dzielny. Z pewnością można uznać, iż to funkcjonowało. Oddział szczególnie wsławił się w zwycięstwach pod Leuktrami (371) i Mantineą (362); był niepokonany i święcił sukces za sukcesem, aż do przełomowej bitwy pod Cheroneą w roku 338 p.n.e., kiedy to Filip II, ojciec Aleksandra Macedońskiego, pokonał Greków i tym samym położył kres niepodległości Grecji. Plutarch z Cheronei w swych Żywotach równoległych ukazuje podziw jaki wzbudził “batalion kochanków” u jego zwycięzcy: “Kiedy po bitwie Filip oglądał poległych i doszedł do miejsca, gdzie leżało owych trzystu, którzy wprzódy równym marszem ruszyli naprzeciw nieprzyjacielskim włóczniom i wspólnie padli w boju, zadziwił się wielce, a gdy usłyszał, że był to hufiec kochanków, miał podobno zapłakać i zawołać: ‘ci powinni paść, którzy podejrzewają takich ludzi, że czynią coś niegodnego’”.
Żródło :
http://www.homiki.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=61
